Wiersze.pl

Śmigus “ dyngus, dyngus “ śmigus, nie kryjże się, nie wymiguj,
bo dziś każdy stary młody nie uniknie wiadra wody!
Prysznic, prysznic koło studni, już od rana pompa dudni.
Kto choć z okna nos wysunie wnet na niego strumień lunie!
Dyngus-śmigus, śmigus-dyngus, śmiej się, córko, śmiej się synku;
tak się śmieje wieki całe wielkanocny poniedziałek.

nie


nie
nad
nim
płaczę
nad
sobą
płaczę


jak
mam
kochać
niedotykalność

Córa to grzechowa,
Świat skazić gotowa:
Wszytko, co się rodzi,
Bądź po ziemi chodzi,
Lub w morskiej wnętrzności
I wietrznej próżności,
Jako kosarz ziele
Ostrą kosą ściele;
Tak ta wszystko składa,
Ani opowiada
Nikomu swojego
Zamachu strasznego.
I wy, co to ćcicie,
Prawda, że nie wiĂŠcie,
Jeśli nie przymierza
Ta sroga szampierza
Któremu do szyje.
Strzeż się: oto bije!

Już nie kołaczą kołatki,
już koniec wielkopostnej żałoby.
Trzymamy w rękach kwiatki,
idziemy z mamą na groby.
W kościele w kamiennej grocie
Pan Jezus z krzyża zdjęty.
Jutro nam zmartwychwstanie,
radosny, uśmiechnięty.
Zadzwonią kościelne dzwony
pełne wielkiego wesela:
ucieszą się wszyscy ludzie.
To będzie Wielka Niedziela.